به بهانه دومین سالگرد درگذشت
خسرو شکیبایی

سلام آقا خسرو!
دلم برایت تنگ شده است. من که می دانم تو مثل خیلی ها آدم غرغر کردن و گله و شکایت نیستی ولی باز هم ایراد نگیر از من که چرا حالا یادت افتاده ام و ماها مرده پرستیم و این حرف ها! نه آقا خسرو! شاید ما مرده پرست باشیم ولی تو که برای ما نمرده ای! تو حتی اگر هم بخواهی بمیری نمی توانی؛ تو حالا حالاها زنده ای!
هنوز جای آن کتکی که اولین بار در هفت سالگی از پدرت خوردگی و بعد با او به سالن سینمای باشگاه افسران رفتی درد می کند؟ آن کتک ارزشش را داشت که ما حالا یک آقا خسروی شکیبایی داشته باشیم. اصلاً کاش پدرت محکمتر کتکت می زد!
دم آن آقایی که بعدها زد روی شانه ات و گفت: «آقا شما می خواهید بازیگر شوید؟» گرم!
مردم ما عادت دارند بازیگرها را تا آخر توی یک نقش ببینند و سالها او را برای هم با ان نقش صدا بزنند؛ وقتی هامون را بازی کردی از همان روز برای من و خیلی های دیگر شدی «حمید هامون»!
خودت هم همیشه می گفتی که «بازی در نقش هامون زندگی مرا عوض کرد». چه خوب که مهرجویی و همسرش آن شب برای تماشای نمایش خیابانی ات آمده بودند تا بعدش بیاید پشت صحنه و ببوسدت و بگوید «نمی دانستم کار بازیگری هم می کنی…» و تو را «هامون» کند.
من که می گویم سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول بعد از جشنواره هشتم آبرو یافت! بعد از تو و نقش هامون!
من که می گویم اسم جایزه بهترین بازیگر مرد را باید بگذارند «خسرو بلورین» از بس که بازیگر هستی. سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول از سیزدهمین جشنواره فیلم فجر برای برای بازی در فیلم کیمیا و سه بار نامزدی سیمرغ بلورین بازیگر اول مرد و سیمرغ بلورین نقش دوم مرد را در سال ۱۳۸۳ برای سالاد فصل و اینها یک طرف، آنها که می توانستی بگیری و ندادند و یا نخواستی و یا گذاشتی به دیگران هم برسد، یک طرف.
آقا خسرو! اسم فیلم هایت را که بانو، سارا، یک بار برای همیشه، کیمیا، پری، خواهران غریب، سرزمین خورشید، دختردایی گمشده، میکس، کاغذ بی خط، مزاحم، حکم، چه کسی امیر را کشت؟، رییس، اتوبوس شب و دست های خالی و … هستند را که حفظم هیچ، اسم شخصیت هایی که بازی کردی و گریم و حتی دیالوگ هایشان را هم حفظ حفظم!
سریال هایت را که دیگر نگو! مدرس، روزی روزگاری و خانه سبز  و …
آقا خسرو! دلم برای رضای خانه سبز و دست لای مو کردن هایت تنگ شده؛ می دانی توی خیلی از خانه های ایرانی از روزی که توی خانه سبز گفتی «اصلاً چه معنی میده کسی با کسی توی این خونه قهر کنه؟»، کسی با کسی قهر نمی کند؟
دلم برای صدایت و سین گفتن های خاصت تنگ شده. دلم برای چشم هایت و اشک های آماده اش تنگ شده. دلم برای تنگ شده آقای سبز سبز سبز.
تولدت مبارک آقا خسرو!