روز – داخلی – سر سفره هفت سین، موقع تحویل سال

همه افراد خانواده کنار سفره هفت سین نشسته‌اند و منتظر تحویل سال هستند. دوربین ابتدا سفره هفت سین و بعد یکی یکی چهره‌ی خندان افراد خانواده را نشان می‌دهد. به ترتیب، نوه کوچک خانواده، داماد خانواده، دختر خانواده، پسر خانواده، پدر و وقتی که روی چهره مادر می‌آید دوربین متوقف می‌شود. صدای مادر خانواده زیر زمینه تصویر است و جملات زیر را در ذهن خود می‌گوید:

- نکند نوه‌ام دستش را بکند توی تنگ و ماهی قرمز سفره را توی مشتش خفه کند؟!

دوربین چهره نوه خانواده را از پشت تنگ ماهی نشان می‌دهد و صدای خنده نوه خانواده اکو می‌شود.

- نکند پای یک نفر بخورد به ظرف سرکه سر سفره و سرکه‌ها بریزد روی فرش ابریشمی وسط هال، یا بخورد به آینه عقدم و آینه بشکند؟!

دوربین از لابه لای اجزا سفره حرکت می‌کند و از روی زمین پاهای نوه خانواده که در حال دویدن دور سفره است را نشان می‌دهد. مجدداً چهره مادر را نشان می‌دهد که لبخند بر لب دارد ولی در درون دارد حرص می‌خورد. آفتاب چشمانش را اذیت می‌کند، دستش را جلو صورتش می‌گیرد و در دل می‌گوید:

- سال دارد تحویل می‌شود و پرده‌های هال را که چند روز پیش شستم، هنوز نصب نکرده‌ام.

همانطور که دستش جلوی صورتش است کم کم بوی بدی را با دماغش احساس می‌کند؛ لب‌هایش را به بالا جمع می‌کند و جلوی سوراخ بینی‌اش می‌آورد، پدر خانواده را با حالت لبخند و عصبانیت نگاه می‌کند و با صدای گرفته در دلش خطاب به او می‌گوید:

- صد بار بهش گفتم الان وقت کود دادن به باغچه نیست؛ بوی گند همه‌ی حیاط را برداشته!

دوربین همزمان با جمله آخری که مادرخانواده خطاب به پدر در دلش می‌گوید از روی مادر حرکت می‌کند و روی پدر ثابت می‌ماند. چهره پدر خندان است و دارد با چشم‌هایش تک تک افراد خانواده را برانداز می‌کند و دوربین همزمان با چشم‌های او چهره تک تک افراد خانواده که با حالتی خندان و طلبکارانه او را نگاه می‌کنند نشان می‌دهد. صدای پدر خانواده در زمینه می‌آید:

- کاش بتوانم افراد خانواده را از فکر مسافرت نوروزی منصرف کنم تا بشود این چند روز تعطیلی را استراحت کرد.

پدر خانواده قرآن را برمی‌دارد و چند عدد پول نو و تا نخورده از جیبش در می‌آورد و لای قرآن می‌گذارد و در دلش می‌گوید:

- یعنی امسال چقدر حقوق ها را افزایش می‌دهند؟

قرآن را می‌بندد، آن را می‌بوسد و بر پیشانی می‌گذارد. حین این کار چشمش به لکه سقف می‌افتد و در حالی که چشمش به سقف خشک می‌شود و دستش در حال قرار دادن قرآن سر جای خودش است در دلش می‌گوید:

- هرجور شده امسال باید پشت بام را ایزوگام کنم.

دوربین از روی پدر به روی آینه سفره می‌رود که و پدر را از توی آینه نشان می‌دهد. دوربین کمی حرکت می‌کند و تصویر در دستشویی خانه را از توی آینه نشان می‌دهد و صدای پدر در زمینه پخش می‌شود:

- لامپ دستشویی چرا سوخت؟ هفته پیش عوضش کردم!

دوربین از روی در دستشویی که در آینه مشخص است کمی حرکت می‌کند و تصویر پسر خانواده را که در حال خاراندن سرش است را نشان می‌دهد و او تمام جملات را یک نفس و و بدون توقف، پشت سر هم می‌گوید:

- لعنت به این شانس! همیشه قبل از سال تحویل آب قطع می‌شود. همه‌ی شامپوها چسبید کف سرم. حوصله سفره هفت سین و این قرتی‌بازی‌ها را ندارم. آخر یک ثانیه این طرف و آن طرف چه فرقی می‌کند؟ جوراب سالم و تمیز ندارم؛ کفش‌هایم را هم واکس نزدم. این استادهای ما هم یک چیزیشان می‌شود! آخر کی ۱۵ فروردین میان ترم می‌گذارد؟ عید هم به دهنمان زهر شد. هرچی به آرایشگر گفتم موهایم را کم کوتاه کن گوش نکرد؛ آخر اینم شد مدل مو؟ تنها نکته مثبت این است که دوباره دارم دایی می‌شوم.

با گفتن جمله آخر درباره دایی شدن تصویر کات می‌خورد و یک نمای بسته از دخترخانواده که حامله است و ویار دارد و یک دستش پر از سنجد و دست دیگرش پر از هسته‌های سنجد است و دارد سنجد داخل دهانش می‌گذارد نشان می‌دهد. در حالی که دارد سنجد می‌خورد برای یک لحظه برادرش را نگاه می‌کند و باز دوباره مشغول سنجد خوردن می‌شود و صدایش در زمینه پخش می‌شود که:

- چرا موهای داداش این شکلی است؟

نوه خانواده را که در حال دویدن است در بغل می‌گیرد و روی پای خودش می‌نشاند؛ دستش را توی کاسه سمنو می‌کند و به زور توی دهان بچه می‌کند. انگشت بعدی که توی کاسه می‌کند را خودش می‌خورد. دوربین مدام بین انگشت او که داخل کاسه و داخل دهانش می‌رود کات می‌خورد. صدایش زیر زمینه تصویر پخش می‌شود:

- این ویار هم بد چیزی است؛ خوب شد که شد به بهانه این بچه یه دل سیر سمنو بخورم. هاااای. روحم توی این سمنو بود. راستی اسم بچه را بذارم مینا یا ریحانه؟

دختر بچه از بغل مادرش جدا می‌شود، می‌دود و می‌رود روی پای پدرش (داماد خانواده) می‌نشیند. دوربین از پشت سر دختر خانواده، داماد خانواده را نشان می‌دهد که در حال نوازش موهای نوه خانواده است. صدای دختر خانواده زیر زمینه پخش می‌شود:

- حالا بعداً مادرشوهرم سر همین که چرا برای سال تحویل نرفتیم خانه آنها اعصاب شوهرم را می‌ریزه بهم. بنده خدا شوهرم هم دارد کچل می‌شود!

دوربین کات می‌خورد و از پشت سر داماد خانواده، دختر خانواده را که دستش روی شکمش است و دارد حرکت جنین را با دستش حس می‌کند نشان می‌دهد؛ صدای داماد خانواده در زمینه پخش می‌شود:

- اگر بچه قبل از عید به دنیا آمده بود، امسال عیدی‌هایی که بقیه به بچه‌هایمان می‌دادند دو برابر می‌شد. راستی بالاخره اسم بچه را بذارم خسرو یا فرامرز؟

دوربین کمی حرکت می‌کند و پسر خانواده که همچنان در حال خاراندن خود و سرش است را نشان می‌دهد. نوه خانواده می‌دود و از بغل پدرش جدا می‌شود. صدای داماد خانواده زیر زمینه تصویر پخش می‌شود:

- تو رو خدا نگاه کن! این همه مو دارد و قدرش را ندارد آن وقت من باید کچل بشوم! هی روزگار…

دوربین از بالا سفره و اعضای خانواده که اطراف آن نشسته‌اند را نشان می‌دهد. تصویر کات می‌خورد و نوه خانواده را که پشت سر آینه ایستاده و تصویر همه اعضای خانواده در آینه مشخص است را نشان می‌دهد. صدای نوه خانواده در زمینه پخش می‌شود:

- خاله پریسا توی مهدکودک می‌گفت که یادمان نرود سر سفره هفت سین با خدا حرف بزنیم و دعا کنیم.

1- به نشانه اعتراض، خانه‌ی مزدوران رژیم، دید و بازدید نروید؛ حتی اگر پدر و مادرتان هستند. البته بحث خانه‌ی مادرزن و مادرشوهر فرق می‌کند.
2- به لباس‌های عیدتان یک ربان سبز بچسبانید. اگر ربان در دسترس ندارید، کمی از سبزه عید را توی جیب مانتو و پیراهنتان بریزید؛ به نحوی که توی چشم باشد.
3- علاوه بر سبزه، بجای شش سین دیگر سفره هفت سین باز سبزه بگذارید.
4- علی رغم اینکه خیلی دوست دارید برنامه‌های صدا و سیمای ایران مثل کلاه قرمزی و … را ببینید ولی این برنامه‌ها را تماشا نکرده و به جای آن، به گوهرافشانی‌های «نوری زاده» گوش کنید.
5- توی خیابان به مسافران نوروزی آدرس اشتباهی بدهید و خود را از طرفداران و مزدوران رژیم معرفی کنید.
6- همه را به یک مهمانی بزرگ دعوت کرده و روز مهمانی درب خانه را به روی هیچ کسی باز نکنید و بعداً بگویید که توسط مزدوران رژیم بازداشت شده بوده‌اید.

اگر مجبور شدید خانه‌ی مزدوران رژیم برای عید دیدنی بروید کارهای زیر پیشنهاد می‌شود:
1- بدون اطلاع و خبر قبلی بصورت ناگهانی در بدترین ساعت ممکن (صبح علی الطلوع یا بوق سگ) به عید دیدنی بروید.
2- وقتی به در خانه آنها رسیدید عمداً و به قصد مردم آزاری و ایجاد کینه، زنگ همه همسایه‌ها را بزنید و سراغ خانه آن مزدور را بگیرید.
3- اگر خانه آن مزدور آسانسور داشت (که با توجه به اینکه همه مزدوران از پول نفت سهم می‌برند و خانه‌های آنچنانی دارند و خانه‌هایشان حتماً آسانسور دارد) وقت پیاده شدن از آسانسور، دکمه‌ی همه‌ی طبقات را بزنید.
4- اگر خانه آسانسور نداشت، قبل از ورود ابتدا یک دور توی فضای سبز یا باغچه با کفش‌هایتان راه بروید و بعد راه پله را مزین به انواع گِل و کود شیمیایی کنید. یک ماژیک یا خودکار همراه داشته باشید و از نوشتن هرگونه شعار سیاسی و اعتراضی روی دیوارهای راه پله (و یا حتی پشت در دستشویی) دریغ نکنید.
5- هرچند سخت است ولی همه افراد حاضر در خانه‌ی مزدور مورد نظر را فارغ از نگاه جنسیتی از دم با بوس‌های آبدار سه مرتبه ببوسید. برای ایجاد جنگ روانی بیشتر، پیشنهاد می‌شود همه را سه بار نبوسید، بعضی را دو مرتبه و بعضی را بیشتر ببوسید تا همه سر در گم و کلافه شوند.
6- اصلاً به حرف صاحبخانه توجهی نکرده و هرجا که دلتان خواست بنشینید؛ حتی اگر شده دم در دستشویی؛ هر چه پخش‌تر و پراکنده‌تر بنشینید، کار پذیرایی را برای صاحبخانه سخت‌تر می‌کنید.
7- تا می‌توانید میوه، شیرینی و آجیل بخورید؛ وارد آوردن ضربات اقتصادی به مزدوران اهمیت ویژه‌ای دارد. هنگام خوردن، سعی کنید اول از میوه‌های گران قیمت و پسته‌ها شروع کنید. خالی کردن ظرف آجیل داخل کیف یا جیب یک راهکار مناسب است. از مزدور مورد نظر هم، فقط اسکناس و تراول سبز رنگ عیدی بگیرید.
8- استکان چایی یا لیوان شربت (ساندیس) را روی فرش خانه بریزید.
9- سعی کنید به دور از چشم صاحبخانه، محتویات دماغتان را زیر و روی مبل و سایر جاهای خانه بمالید.
10- هر چند تحمل این مورد هم بسیار سخت است ولی تا می‌توانید خانه‌ی آن مزدور بمانید تا جایی که جا برای دیگر مهمان‌ها نباشد. مطمئن باشید آزادی ایران و بدنام کردن مزدوران در افکار عمومی ارزش تحمل این سختی‌ها را دارد.
.
.
.
این نوشتار و پیشنهادات را با ذهن سبز خود تکمیل کنید.

پ ن:
1- این مطلب در تریبون مستضعفین
2- این طنز را هم در مورد بالاترین بخوانید
3-  پارک ممنوع و الا پنچر می شوید